طب سنتی بختیاری

مرجع گياهان دارويي سرزمين بختياري

درخت « جلقوزه»

درخت « جلقوزه»

نام بین المللی: WILD PISTACIO

نامهای دیگر در فارسی: کلخنگ،‌کلخنگ کله، راقو، سقوز، بنه، ونوشک، بکاین.

مشخصات: درختی است به ارتفاع تا 15 متر، تنه ی آن قطور و ناصاف است.

برگهای جلقوزه سبز رنگ و صاف هستند و میوه اش گرد، ریز و سبز رنگ است. میوه ی معطر و خوشبو است.

محل رویش: سواحل مدیترانه، قفقاز، افغانستان، پاکستان. در ایران: فارس، کرمان، یزد، سیستان، خراسان، آذربایجان شرقی و غربی، کردستان، لرستان، ایذه، قزوین و نزدیک کرج.

ترکیبات غذایی: ................

نسخه های درمانی:

1ـ خوردن میوه ی جلقوزه نیروی جنسی را تقویت کرده و پریود را زیاد می کند.

2ـ‌برای درمان میگرن، میوه ی آن را همراه با سرکه میل کنید.

3ـ‌برای درمان ماه گرفتگی و روشن شدن پوست، مغز میوه ی آنرا کوبیده و هر شب بر محّل ضماد کنید.

4ـ‌برای جلوگیری از ریزش مو، میوه ی آنرا سوزانده و خاکسترش را بر سر ضماد کنید.

5ـ راه بازشدن صدا و درمان کمردرد، هر روز مقداری روغن جلقوزه میل کنید.

6ـ‌برای دفع سّم گزندگان، ‌روغن جلقوزه را بر محّل ماساژ دهید.

 

منبع :

گیاهان دارویی زاگرس بختیاری ، چاپ اول ، 1387 ، مولف: مهدی رحیمی گل سفیدی

 

  
نویسنده : مسلم رحیمی ; ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٩